Tussen dit alles glinsteren druppels glas. Ze zijn gemaakt van gerecyclede granules en scherven en kleuren de ruimte als koraalfragmenten die licht vasthouden. Het Alien Plantlife-glas pulseert zacht als een organisch plafondobject, alsof het nog groeit. Ook de bedkastjes, gevormd uit restglas, doen denken aan kleine hoofdjes of zee-ogen die boven het zeewier uitkijken. Alles leeft in een eigen ritme, als een zachte golfslag die de ruimte draagt.
Niets staat los. Alles vormt samen een mini-eco-habitat die mag ademen. Met de hand geknoopt, geblazen en gevormd uit restmaterialen ontstaat hier een eigen getijdewereld. Een levende hotelruimte, tussen installatie en natuur. Een plek waar kunst en rust elkaar ontmoeten en de zee wordt herinnerd.
Deze kamer vertelt dat koraal kan terugkeren en dat schoonheid kan helen. Een ode aan de oceaan en aan het eindeloze bewegen van leven.
Bij de entree hangt een QR-code met een soundscape van Sandra. Scan, zet op repeat, ga liggen op het kraakwitte bed en laat je meenemen tussen Tij en Droom.
